Luisteraar Johan van Pretoria wil weet hoe hy geld oor die lang termyn tussen aandele, kontant en effekte moet verdeel te midde van wisselvalligheid en rentekoerse. Die antwoord hang af van lewensfase en finansiële doelwitte, nie van korttermynmarkbewegings nie. Bateklasse vul mekaar aan en presteer verskillend deur siklusse.
Wie afgetree is en inkomste nodig het, hou tipies meer in kontant en effekte vir behoeftes oor nul tot vier jaar. Geld wat eers veel later nodig is, hoort in groeibates. Diversifikasie bly juis in onsekere tye noodsaaklik omdat geen enkele klas elke jaar wen nie.
Tyd in die mark tel meer as pogings om die mark te tim. Wie uitklim weet nie wanneer om weer in te klim nie en geen bestuurder raai daardie dag presies reg nie. As die mark met twee of 3% oor twee dae herstel en jy is nie belê nie, is die skade blywend.
Oor n twintig jaar tydperk kan n belegger wat net die tien beste dae mis n portefeulje oorgekry het wat maar ’n kwart van die moontlike waarde is. Diversifikasie met kontant en effekte versag die swaar gevoel in n moeilike jaar sonder om groei prys te gee. Te konservatief raak egter duur omdat kontantrente na vrystellings teen die marginale koers belas word.
Werklike pryse in die winkel styg met tien tot 30% en mediese fondse met agt tot nege persent, ver bo die amptelike drie tot 6%. Daarom bly groei onmisbaar, want net aandele het n staat van diens om inflasie oor tyd te klop.
n ETF sê bloot waar jy koop, op die beurs of via n platform. Indeksfondse is gewoonlik goedkoper en hul volle samestelling word volgens JSE reëls daagliks bekend gemaak. n Breë kern met kleiner satelliete in aktiewe fondse pas by die meeste profiele.