Suid-Afrika se windbedryf het ’n nuwe fase betree waarin private maatskappye die staat verbygesteek het as drywer van belegging. Dit was die boodskap op Windaba 2026 in Kaapstad op 7 Oktober. Hoofspreker Juliana Kainga, direkteur van Africa WindPower by die Global Wind Energy Council, het daar die verslag “The Status of Wind in Africa Report 2026” bekendgestel.
Volgens Kainga het Suid-Afrikaanse maatskappye windkontrakte vinniger as die tradisionele staatsverkryging gesluit. Meer as 3,3GW aan korporatiewe kragkoopooreenkomste het in minder as drie jaar finansiële sluiting bereik. Veranderde regulasies stel myn en nywerheidsmaatskappye in staat om hernubare krag regstreeks aan te koop.
Die verslag dek vordering tussen Desember 2024 en Desember 2025. Afrika het ’n tegniese aanlandige windpotensiaal van 58 400GW, maar net 11,1GW was teen Desember 2025 geïnstalleer. In daardie jaar is 1,53GW bygevoeg, ’n rekord vir een jaar. Minder as 0,02% van die potensiaal is dus ontwikkel.
Die beoogde pyplyn beloop 186GW oor 260 projekte, maar ontwikkeling bly gekonsentreerd. Suid-Afrika, Marokko en Egipte het 85% van die vasteland se geïnstalleerde vermoë gebou, hoewel hulle minder as 10% van die tegniese potensiaal besit. Algerië, Libië en Soedan het die grootste potensiaal, maar saam minder as 200MW gebou. Betroubare kopers, bankbare kontrakte, toegang tot die netwerk en finansiering bepaal waar belegging vloei.
Die netwerk bly ’n gedeelde knelpunt, ook in Suid-Afrika. ’n Projek kan oor ’n sterk windbron, ’n koper en finansiering beskik, maar weens netbeperkings nie voortgaan nie. Dit raak die Kaapprovinsies met van die sterkste bronne, waar transmissie agterbly. Projekte word groter, met die Golf van Suez projek in Egipte van 1,1GW as eerste gigawattprojek en ’n gemiddelde turbine van sowat 5MW in 2025.