PwC se verslag SA Mine 2026 hou die moontlikheid oop dat Suid-Afrika nog nie as goudland afgeskryf kan word nie. Miljoene onse lê vas in ou werkplekke, pilare, mynhope en oorgeslane rifuitbreidings. Teen sowat 4 200 dollar per ons lyk baie van daardie onse nou ekonomies haalbaar.
Wêreldwyd was daar in 2023 en 2024 geen groot goudontdekkings nie, teenoor meer as 20 per jaar in die negentigerjare. Tog het die 40 grootste goudprodusente in 2025 saam n Ebitda-marge van 71 persent behaal. Die Amerikaanse Geologiese Opname raam Suid-Afrika se reserwes op 5 000 ton, of 161 miljoen onse.
Die duidelikste herlewing lê wes van Johannesburg. West Wits Mining het in Maart vanjaar by Qala Shallows goud gegiet, die eerste nuwe ondergrondse goudmyn in meer as 15 jaar. Dit mik na sowat 70 000 onse per jaar.
In Februarie het die Witwatersrand Basin Project se hulpbron met 2,2 miljoen onse gegroei tot 7,24 miljoen onse teen vier gram per ton. Sowat 1,2 miljoen onse kom van n nuwe prospekteergebied oor die Kimberleyriwwe op diepte. Nog n miljoen onse is ingesluit deur n laer afsnygraad by n hoër prysaanname.
PwC sien geleenthede oor die Witwatersrandstelsel, van die Sentraal- en Wes-Rand tot Carletonville, Klerksdorp, Evander en Welkom. Dit behels rifuitbreidings, restgebiede, steunpilare en blokke wat deur vroeë eienaarskap gestrand is. Die verslag pleit vir n nasionale voorraad om daardie hulpbronne en infrastruktuur te karteer.
Herverwerking van hope bied verdere groei. Pan African Resources se Soweto-projek toon 108 miljoen ton teen 0,28 gram per ton vir sowat 980 000 onse. Dit beplan 35 000 tot 40 000 onse per jaar en sowat 561 000 onse oor omtrent 15 jaar.